|
שם:
זֶבַח זֶבַח, preced.) a slaughtering, sacrifice, esp. (festive) peace-offering (חֲגִיגָה). Pes. X, 9. Tosef. ib. X, 14. Tosef. Ber. V, 22; a. fr.—Pl. זְבָחִים, constr. זִבְחֵי. Ib. Zeb. I, 1 כל הז׳ all animalic offerings; a. fr.—Z’baḥim, name of a treatise of the Mishnah, Tosefta and Talmud Babli (also called שְׁחִיטַת קָדֳשִׁים). ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|