אִישֹׁון, constr. (v. אֲשַׁן a. b. h. אִישֹׁון) essence, exact time, season. Targ. Y. Gen. XVIII, 5. Ib. XXVIII, 10; a. fr. (in Targ. Y.).—Pl. אֲשׁוּנֵי, אִשׁוּנֵי. Targ. Y. Lev. XV, 25; Deut. XXXI, 10. Cmp. אֵיתָן.