מְתַרְכָא, (תְּרַךְ) = h. גְּרוּשָׁה, divorced woman. Targ. O. Lev. XXI, 14. Ib. XXII, 13 (Y. מִיתַּרְכָא, not מִיתַ׳). Targ. O. Num. XXX, 10 (Y. מִתַּ׳); a. e.