סקר
האורך של מסכת חולין:






 
שם:    
רְעַע

רְעַע ch. same , to shatter, break. Targ. Jud. IX, 53 ורָעַת (Levita ורְעִיעַת; some ed. ורעתת, corr. acc.). Targ. Y. II, Ex. XV, 6 רָעָא (some ed. רעע, corr. acc.). Targ. Job XX, 19 (ed. Wil. רָעַע Pa.); a. e.—Part. pass. רְעִיעַ, רְעִיעָא; f. רְעִיעָא, רְעִיעֲתָא. Targ. Is. XLII, 3. Targ. Koh. XII, 6; a. e.—Taan. 20ᵇ אשיתא ר׳ Ms. M. (ed. רעועה h.) a threatening wall. Ib. ביתא ר׳ a ruinous-looking house; a. fr.
    Pa. - רָעַע same. Targ. Job XX, 10. Ib. 19, v. supra; a. e.
    Af. - אֵרַע to do harm. Ib. XXIV, 21 מֵרַע (Ms. מְיָירַע; h. text רֹעֶה).
    Ithpe. - אִיתְרַע 1) to be shaken, broken; be afraid. Targ. Y. Deut. XX, 3 (Var. תִּתְיָרְע׳). —2) to be shaken, impaired. Hor. 12ᵃ ומִיתְרַע מזליה and his luck may be shaken, v. רִיעַ II. B. Bath. 59ᵃ דתִיתְרַע וכ׳, v. אֲשִׁיתָא. Ḥull. 10ᵃ סכין אִיתְרְעָאִי וכ׳ the status of the knife has been impaired (the knife having been found notched after slaughtering), but the status of the slaughtered animal (the presumption of its ritual fitness) has not been shaken, v. רֵיעוּתָא.

באדיבות אתר ספריא
תכנות: entry
© כל הזכויות שמורות לפורטל הדף היומי | אודות | צור קשר | הוספת תכנים | רשימת תפוצה | הקדשה | תרומות | תנאי שימוש באתר | מפת האתר