|
שם:
מָכָא מָכָא, (= מעכא; מְעַךְ) crushed, battered.—זוזא מ׳ a battered Zuz (which cannot be passed). Sabb. 129ᵃ; B. Kam. 37ᵃ (Ms. M. מא׳); Bekh. 51ᵃ מא׳. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|