מִיצַּע, m. = מִיצּוּעַ. Targ. Y. Num. XVII, 12, sq. (ed. Amst. מַצַּע). Targ. Y. I ib. XXII, 24. Targ. Y. I Ex. XIV, 27; a. fr.—B. Mets. 108ᵃ [read:] במ׳ דנכסיה (Rashi: בי מִיצְּעֵי) in the centre of his (the seller’s) land).