מוּרְסָן, (רָסַס) bruised grain, coarse bran (differ. fr. סוּבִּין). Y. Sot. I, 17ᵇ; Y. Peah VII, 20ᵃ bot.; Keth. 112ᵃ מורסין (corr. acc.). Tosef. Shebi. V, 8. Ḥall. II, 6 מוּרְסָנָן the bran thereof; a. fr.