הֲרָא, Af. אַהֲרֵי (cmp. חרי, חרר) to heat, irritate. Targ. Prov. XXV, 20 מַהֲרָא (Var. מַהְרָה) ed. Lag. (ed. מחרא, ed. Wil. מחדא, corr. acc.); v. בּרְיוּתָא.—Cmp. הִרְהֵר, חִרְחֵר.