*דְּחַד, Pa. דַּחֵד (= חדחד) to set apart of each kind. Targ. Y. I Deut. XV, 14 (O. פרש, h. text ענק Hif.) מְדַחֲדָא תְדַחֲדוּן ליה (ed. Amst. מדחר׳ תדחר׳, corr. acc.).