גּוּרְיָא II, (v. preced.) pr. n. m. (Abba) Gurya. Kidd. IV, 13.—Mekh. Mishpat. 20 (ed. Friedm. p. 104ᵃ; 109ᵃ) איסי בן גוריה; Yalk. Ex. 351; ib. 359 איסי בן גור אריה a. בן יהודה.