|
שם:
בַּלְשָׁא בַּלְשָׁא, (v. next w.) searcher; constable. Nidd. 52ᵃ שדר ב׳ וכ׳ he sent a constable and forced her to leave her (second) husband.—Pl. בָּלוֹשִׁין, בָּלוֹשַׁיָּיא. Targ. Zeph. I, 12; a. e.—Ber. 44ᵃ בָּלוֹשֵׁי Ar. a. Ms. F. (ed. בָּאלוֹשֵׁי). ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|