|
שם:
אֲשֵׁירָה אֲשֵׁירָה, (b. h.) Asherah, tree (grove) devoted to idolatry (v. Mov. Phœn. p. 567; Sm. Bibl. Dict. s. v.). Ab. Zar. III, 5; 7. Succ. 31ᵇ א׳ דמשה an Asherah to which the Mosaic law refers (remnant of anti-Mosaic idolatry). Pes. 27ᵃ; a. fr. Pl. אֲשֵׁירוֹת, אֲשֵׁרוֹת. Ab. Zar. III, 7; a. fr.—אֲשֵׁרִים. Pirké d’R. El. ch. XXVI. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|