אַרְכוֹן, (= h. אַרְכָן q. v.) ruler, elder Targ. I Chr. XI, 2 (h. text נגיד). Targ. Job. XXI, 28 (h. text נדיב); a. fr.—Y. Ber. V, 9ᵃ עבר א׳ an elder passed by.—Pl. אַרְכוֹנִין. Targ. II Chr. XI, 11; a. e.—Y. Peah VIII, 21ᵃ (defective sentence); [h. pl. אַרְכוֹנוֹת, v. ארְכָן).