אוֹגֶן, (אוג; v. foreg.) border of a vessel, rim. Ḥull. 25ᵃ; 25ᵇ; Tosef. Kel. B. Mets. II, 17 ה׳. Ḥag. 22ᵇ אוֹגנוֹ its border. Pl. אוֹגְנִים, אוֹגְנִין, הוֹ׳. Nidd. 3ᵇ. Erub. 87ᵇ (banks). Kel. XXV, 6; a. e. [Ḥull. II, 9 (41ᵃ) אוּגָן של מים Ar., a little pool, ed. עוּגָה q. v.]