סְאוֹב, (סְאֵב I) unclean object; uncleanness. Targ. Y. Lev. XXI, 1. Targ. Y. Deut. VII, 26 ס׳ שקצא (ed. Amst. סְאִיב, not סָ׳) what has become unclean through an abomination.