נְטוֹרָא, (preced.) [that which is reserved,] reward.—Pl. נְטוֹרִין. Gen. R. s. 11 דוגמא נ׳ some ed., v. דּוּגְמַטְרִין.—[Tosef. Sot. VIII, 6 נטורים Var., v. נוֹטָרִין.]