מַטְמוֹרָא m. (טְמַר) 1) hiding place. Targ. Is. XXXII, 14. —2) hidden object.—Pl. מַטְמוֹרִין. Targ. Ob. I, 6; Targ. Jer. XLIX, 10 (some ed. מַטְמְר׳).