חֲסַד ch. same1)to be put to shame (be whitened). Targ. Ps. XXXIV, 6 Ms. (ed. עצבו). Ib. XL, 15 (ed. Lag. a. oth. Ithpa.; some ed. ר for ד). —2)to shame &c.; v. infra. Pa. - חַסֵּד, Af. - אַחְסִידto jeer, blaspheme, disgrace (in ed. frequ. Pe.). Targ. I Sam. XVII, 36. Targ. Prov. XXV, 10 נַחְסִידָךְ Lev. (ed. נֶחְסְדָךְ); a. fr. [Some ed. ר for ד.] Ithpa. - אִתְחַסַּדto be reviled, put to shame. Targ. Ps. LXXI, 24; a. e.; v. supra. Targ. Prov. XX, 4 (v. LXX).