בְּנִיסָא, (בנס) sour; angry, sad. Pl. בְּנִיסִין; f. בְּנִיסָתָא. Targ. Y. Gen. XL, 6 (O. נסיסין). Targ. Prov. XXV, 23. [Y. Shek. IV, 48ᵇ bot. בניסין, read: בֵּינֵיהוֹן, v. בֵּין ch.]