תּוּלְעֲבָא, (לְעַב) sneer, scorn, lasciviousness. Targ. Ps. LXXIX, 4 (ed. Wil. תּוֹ׳). Targ. Is. XXVIII, 11. Targ. Ez. XXXIII, 31. Targ. Jer. LI, 18; a. e.