קָקָא, = h. קָאָת, pelican. Targ. Y. Lev. XI, 18; Deut. XIV, 17.—Targ. Ps. CII, 7 קקתא ed. Lag. (oth. ed. קאתא).—[Ber. 20ᵃ, a. e. קָקֵי Ar., v. קָאקָא.]