|
שם:
מוֹת מוֹת, מוּת (b. h.) to die. Gitt. VII, 3, a. fr. אם מַתִּי if I should die. Gen. R. s. 9 (play on מְאֹד, Gen. I, 31) והנה טזב מוֹת behold, it is good to die.—Kidd. 72ᵇ כשמֵת ר׳ וכ׳ when R … died. M. Kat. 28ᵃ מת פתאום if one dies suddenly. Sabb. 55ᵇ בחטאם מֵתוּ died for their sin. Tam. 32ᵃ (in Chald. dict.) מה יעביד אינש ויָמוֹת וכ׳ what must man do in order to die? Let him feed himself, v. הָיָה. Shebu. 18ᵃ, v. וָטוּב; a. v. fr.—V. מֵת. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|