מִדְיָן I, (b. h.) Midian, a nomadic tribe. Targ. Ex. II, 16; a. fr.—Num. R. s. 20, v. חָבַר; Snh. 105ᵃ; a. fr.—Denom. מִדְיָנִי, pl. מִדְיָנִים. Num. R. l. c.; Tanḥ. Balak 3; a. fr.