טִיב II, (טבב, cmp. דָּבַב, דִּיבָּה) murmuring, rumor, (evil) report. Targ. O. Gen. XXXVII, 2 טִיבְּהוֹן ed. Berl. (oth. ed. דִּבְּ׳; Y. טִיבֵיהוֹן). Targ. Prov. X, 18 טיבא ed. Lag. (some ed. טָבָא, read טִבָּ׳); a. fr.—[Targ. Y. Gen. XXXIV, 30 טימי, Var. שׁמי, read טִיבִּי.]