|
שם:
דַּךְ דַּךְ, crushed, broken; afflicted, contrite. Lev. R. s. 34; Midr. Prov. ch. XXII דך (שהוא) מדוכדך the poor man is called dakh because he is crushed.—Pl. דַּכִּים. Sabb. 104ᵃ, v. דכ׳'ץ. Ib. 105ᵃ, v. נצטד׳'ק. Yalk. Ps. 848, v. דּוּךְ III. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|