דַּיֵּית, ( (Pa. of דות, cmp. Syr. דעת P. Sm. 933, a. דוי) to drip, sweat. Pes. 30ᵇ מְדַיְּיתֵי Ms. M. (ed. מִידַּיְּיתֵי Ithpa.) (the glazed vessels) exude (are porous).—2*) to languish, faint. Targ. Job IX, 13 דייתן, Ar. (ed. Lag. דיתין, Var. דייתן, ed. שָׁיְחִין).—3) denom. of דְּיוּתָא q. v.