|
שם:
אֲחַד אֲחַד , Pa. אָחֵיד, אַחֵד ch. (v. foreg.) 1) (corresp. to h. סגר a. תפש; cmp. h. אחז) to close (the door), to lock up; to seize, capture. Targ. Is. XXII, 22 אָחֵיד. Ib. יֵיחוֹד, יִיחוֹד (fut.).—Targ. Deut. XXI, 19 יְאַ׳ = יַחֲדוּן (Pa.; Var. יֶחֱדוּן = יֶאֶח׳ Pe.). Targ. Am. III, 5; a. fr.—Snh. 26ᵃ bot., a. e. אחדיה לדשא locked the door. Pes. 111ᵇ ליה רוחא אחדא a spirit (demon, disease) seizes him.—Part. pass. אֲחִיד a) locked up. Targ. Josh. VI, 1; a. e.—b) (v. אָחוּז, s. v. אָחַז) holding. Targ. Am. II, 15; a. fr.—Part. pass. Pa. מְאַחַד locked up, hidden. Targ. Job. XXVI, 9. 2) to devote, v. אֲחִיד. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|