|
שם:
אוֹמָאָה אוֹמָאָה, (ימי, Af. אוֹמִי) the act of administering an oath, swearing, imprecation. Targ. Y. Lev. V, 1; 4.—*Targ. Y. II, Deut. XXVII, 15 פתחו הוּמְהוֹם וכ׳ (Var. פומהום, ed. Vien. קתחו corr. acc.) they opened their imprecation with a blessing. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|