שִׁיחוֹרָא, —Pl. שִׁיחוֹרִין. Targ. Is. XLIV, 12 (ed. Wil. שִׁיחוּ׳; Ar. שַׁחֲרוֹרִין). Ib. LIV, 16 (ed. Wil. שְׁחוֹרִין).