*פְּסַךְ, Pa. פַּסֵּךְ to cut, clear (of thorns).—Part. pass. מְפַסַּךְ; pl. מְפַסְּ֫כִּין. Targ. Is. XXXIII, 12 (ed. Wil. מפסחין, corr. acc.). [Prob. to be read: מְכַסְּחִין.]