דּוּךְ II, m. (cmp. דֵּךְ; Assyr. דכיto muster, Schr. KAT p. 2099) [marked off, pointed out,] place, stand, hall. Targ. I Kings XIV, 28 (ed. Lag. דובא, some ed. רובא, corr. acc.); Targ. II Chr. XII, 11 (h. text תָּא).—Ber. 18ᵇ. Ib. 42ᵇ. v. דּוּכְתָּא.