בְּדוֹחָא, (v. preced.) cheerfulness. Targ. Ps. CL, 5 דמשמעין לבדוחא Ms. (ed. incorr. דשמעין בלחודיהון) which are sounded for rejoicing. Ib. LXVIII, 32 בבודחא Ms. (ed. בנוי דחם).